De tulpenvelden in de Noordoostpolder staan weer in volle bloei. Tussen 17 april en begin mei verandert het landschap in een stille explosie van allerlei kleuren. Wij reden de tulpenroute een klein stukje, stapten af en toe uit met de auto en bezochten een tulpenpluktuin. Het is zo’n plek waar je eigenlijk niets hoeft te doen. Behalve kijken, ademen en een beetje verdwalen in kleur. Ik kan daar intens van genieten.
Tip voor een tulpenpluktuin:
Tulpenpluktuin | Steenwijkerweg 26 | Marknesse (Deze is nog open tot zondag 3 mei 2026)
Je betaalt 2,50 euro per persoon voor de entree en je plukt een bos 30 tulpen voor 12,50 euro inclusief emmer
Laatst liep ik ook een route langs het water bij Echtenerbrug. Een langere wandeling van zo’n 11 kilometer, maar die je ook kunt inkorten als je dat wil. Ik liep samen met een vriendin langs het Tjeukemeer, waar het water soms bijna stil leek te hangen. Onderweg kwamen we langs het Gemaaltje van Echten, dat niet meer in werking is maar nog wel iets stevigs en tijdloos heeft in hoe het daar staat. Zo’n plek waar je even langsloopt en toch blijft hangen in je gedachten. Als je parkeert bij het toeristische overstappunt Delfstrahuizen/Echtenerbrug kun je de route wandelen richting het Tjeukemeer.
Er zijn ook dingen in mijn creatieve wereld die me blij maken. Ik kocht twee professionele waterverfsets: White Nights en Roman Szmal. Ik had ze al vaker bij andere illustratoren voorbij zien komen en werd telkens nieuwsgieriger naar het effect ervan. Uiteindelijk heb ik ze gewoon besteld, bij Gerstaecker en Splendith, en ik ben echt onder de indruk van hoe levendig en rijk de kleuren aanvoelen. Alsof ze net iets meer durven dan ik gewend was.
We keken de Zweedse serie Harry Hole op Netflix, spannend en slim opgebouwd, met verhaallijnen die elkaar steeds kruisen waardoor je soms op het verkeerde been wordt gezet. We hadden hem zo uit, omdat hij gewoon bleef trekken zonder dat het vermoeide. Nu kijk ik The Testaments op Disney. Ik heb eerder The Handmaid’s Tale gezien en dit soort verhalen blijven me op een bepaalde manier intrigeren. Ook Unchosen op Netflix trekt mijn aandacht, juist door de thematiek en sfeer.
Misschien is het genoeg dat er gewoon van dit soort momenten mogen zijn.
Reactie plaatsen
Reacties